Yorulmadan tükenmeden koşuyorum her atılan adımla geleceğe. Ve geçmişim beynimi buğulaştırırken, Soruyorum sorgusuz şafağa: Aydınlattın mı aydınlığı Karanlık bir damla mıydım ufkunda Sevdin mi ? diyorum kendi kendime. Yaşadın mı? Yaşattın mı Susuyorum… O an’ı yaşamak isterdim oysa. Yakalamak isterdim Güneş’i yeniden. Ve varım demeye zaman kollamak. Yıldızların uykusunda, Toplamak sevinçleri… Ve bir iş çıkışı yorgunluğunda, Akşamla yankılanıyordu ayak seslerim. Anlam veremiyordum bazen bu gidişe
Çekip Gitme ‘ler anlamsızlığıyla yoğurmuştu hayatı. Ne Güneş sadık kalmıştı geceye, Ne de Ay bir mısra olabilmişti şairin kaleminde… Yine karanlıklar bekleyişlerde! Sahilin uzanışında bir sitem! Yine de matem dağılmıyordu etrafa. Karamsarlığım, Hafiften titretiyordu kalemim
Nedenim yoktu artık hayatta. Ölmek için; Ya hayat sonunu bekleyecektim, Ya da intihar suyunu… Kayıp her gecede kaybediyorum buğulu benliğimi. Ve de ben yalnızken; Kalabalık caddeler… Yazan:Nazlı
Yorumlar
